AYRILIKLARIN KIYISI

 – AKİF DUT

 *

gözlerin yalnızlığımda bulut bulut çoğalıp

susmalara kapı aralarken

mahcup bir edayla geçiyorum

kalabalık şehirlerin kıyısından

 

boğazımda

yalnızlığın gergefinde yokluğunla dokunup

ayrılıklara merhem arayan

bir yara düğümleniyor

 

ben şimdi saçlarından başka

hangi rüzgâra tutunayım

hangi yağmura sereyim gözlerimi

ki

dinsin içimin yangını

 

bak kıyısındayız ayrılıkların

tedirgin duygular içimde bir sağanak gibi çoğalırken

rüzgâr tenimde susarak esiyor

 

şimdi savur sensizliğin türküsünü geceye

vur kirpiklerinle

aralansın aramızdan zaman perdesi

vur ki

aydınlansın yüzüm

yağmur dinsin

dağılsın bulut

içimin ırmakları seninle dolsun

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram