MÜJDECİ ÇİÇEKLER

– ZEKERİYA ÇAKABEY

*

özünde sevgi tohumları olan

bir yaşama gebe kalacak

muştularla çağrılsın insanlar

 

ellerinde pırpır eden yürekleriyle

cesaretlerinin üstüne abanan korkularını

yedi kat yerin dibine gömsünler

 

ve bastıkları topraktan

kudret alsınlar

cesarete dönüşen

sarp dağların

dirilişine yükselsinler

 

çaresizlikle mayalansın hamur

yeniden doğmak için batar güneş

öldüğü gün dirilişidir tohumun

ilerlesinler

 

görecekler

kaybetmekse seçenek

yeniden filizlenecek

umut

sokaklarda kol gezecek

 

bulutlar delinecek

körelecek ateşi İbrahim’in

mucizeyi arayacak balıklar

kıyamete kadar

sürecek

 

müjdeci çiçekler

dağların doruğunda

güneşin doğuşunu bekleyecekler

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram