BU YALNIZLIK KİMİN BİLMEDEN

– ARAS ALTUNBEY

*

incelikten yoksun

bir yanım kırlangıç tabiatını andırır

ellerim çirkin

yüzünü okşuyorum harf ve rakamlar arasında

 

dünyaya bağış yapılmış gibiyim

ne dere bilirim ne nehir

cennet hüzün kulesinin ardında

hep kaldırım boşluğu taşırım

 

kent gürültüsü bakışları

cümlelerin boş bardağını kırdım

yalnızlık batağında

boynuma kaldı son kini öpücüğün

bu yalnızlık kimin bilmeden

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram