GÖÇMEN AŞKLAR DİYARINDA KIŞ

– ALİ RIFAT ARKU

*

yağmurun dokunmadığı saçları var gurbetin

ölü bir yalnızlığı toprağa dikerken kış

tenha ninnileri çalıyor rüzgâr

kimsesiz çocukların üşüyen kulaklarından

elimi tut sevgilim gecedir

gölge savaşçılar teslim alır şehri

ıslak gözlerde at nalı izleri çoğalır

suyun ipini keser kör bir seyyah

adını dudaklarıma yazarım dişlerimle

tenimi dolaşır hain bir ürperti

yeni uyanmış bir acıyı emzirir dağlar

kâr suyuyla hemhâl olunca aşk

fitili tükenmiş bir ay peydah olur

şiirin isli gövdesine yaslanan

nasılsa nadasa bırakılır yüreğimiz

zamanın uçsuz bucaksız ovalarında

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram