İğne deliğinden geçen çığlık.

Rıdvan YILDIZ

*

Kokusuna sürgün olduğum bir çiçek

Soluyor ayrılık bahçesinde

İçim dışımdan yorgun

Her gün giydiğim sabrı değişiyorum

Günleri eledikçe

Taşlar batıyor denize

Ölümü sulayan gözyaşları

Toprağın kalbinde kimsesiz

Birden bire olur kötü şeyler

Aydınlıkta da boğulur insan

Sözler karanlık için uygun

Rüyalar yitirdi eski tadını

Miras kaldım parçalanmış sabahlara

Rengârenk bir sesi

Geri getirmeye yetmiyor

İğne deliğinden geçen çığlık

iki gözüm günden güne

Kaybediyor beni

Nasıl unuturum

aynalardan inkar eden kendimi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram