KADRAN

 – MEHMET OSMANOĞLU

                            *                                             

ömrümüzü yemeye ayarlı bir zemberek

tik tak, tak tik, tıkırtı, bir boşlukta yerimiz

kolumuza dolanmış alacalı engerek

boş heves

ham lakırdı

geçen saatlerimiz

kalan saatlerimiz kedinin sırtında yük

döndükçe çizgilenir aynalardaki suret

iki rakam arası, imtihan sırrı büyük

eskir

ruh kalıbına

giydirilmiş urba et

yelkovanın peşinde akrebin kör kıskacı

yokuşlar dik ve kaygan, tutunacak dal gizli

bu bitmeyen deveran fikirde paslı sancı

uçsuz

okyanuslarda

binecek sandal gizli

başlangıcı sonu ne, bilenler beri gelsin

bu deveran çağırır kızılca kıyameti

asıl gaye, konu ne, fikretmeyen ne bilsin

toprak

teninden tanır

insandaki kıymeti

tut elimden ey kadran, başımı döndürmeden

çanlarını durdurup nefesimi azat et

ecel denen süvari defterimi dürmeden

kendini

“son” a kurup

versen bana işaret

akrebin gücü biter, bir gün yokuşta durur

tik tak, tak tik, her ömrü, yiyip bitirir saat

alnımızda sermaye secde izleri durur

kurtuluş reçetesi

lâmsız cimsiz

itaat!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram