KAR – AŞK TANDIRI VE ÖLÜM

– MERYEM Y.KÜÇÜK

*

ey kırılgan

gücenik ve ürkek

güneş kuytularında

yüreğin ayazından

ay parçaları

düşer avuçlarıma

kalemin yongasında

tutuştururken mihrap

maviden ödünç

beyaz dilsiz ağrı

dağıldıkça çarptıkça

yalın ayak yapıldak

utanır utanır dağılır

iki zemheri arasında

g*öze mühürlenirmiş

yarla yamaç arası

 

ey aşk

kavuşamadığım ayrılıklardan

gitmediğim savaşlardan

yaralı dönüyorum

dudaklarının uçurumunda

hapsolmuş sesim

 

kuşlar gördüm

sığ yalnızlıklarından

katıksız kederler devşiren

avuntu kırıkları uçuşlarında

soğuk çok soğuk

neyime bu çağrı

ağrıyı taşıyordu bir kadın

saçlarının ağartısında

fenerdeki ateş

baş veriyordu aydınlığa

keşmekeş arzuların ihanetinde

yas gecelerinde

yanan bir muma gizlermiş

şair  nefesini

kan ter içinde

bir cehennem ateşinden

gelmiştin oysa

buğday başları gibi

tırpan yemişçesine

düşüyordu yüreğin

aşk tandırında her kelimeye

göğsü kınalı kuşlardan öğrendim

her gök gürültüsünde

bir alay ölüme yaslanmayı

ölümü yinelemeyi tekrar tekrar

yıkımlardan dönmeyi

parçalandıkça kristalleşen

yokluk gölgesinin saltanatı

ey kırılgan

gücenik ve ürkek

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram