OYALAMAYIN BENİ

 – İBRAHİM BİRGÜL

 *

oyalamayın beni çok işim var

içimdeki atları sulamaya gideceğim daha

tersinden kalkıp esen rüzgârları arkama alıp bir bir

ellerimde taşıdığım günahlar, takılı olacak alnımda

şu akıp giden nehirler yok mu, büyüyen tırnaklarım sonra

işte böyle geçiyor zaman, yaklaşıyor belki gelmekte olan

oyalamayın beni çok işim var

aramayın beni meşgul çalacak bütün varlığım

oyalamayın beni çok işim var

bir kağıtta yazılı kalmayacak bu sefer tüm bildiklerim

yıkık duvarların üzerinde bıraktıklarım

seyredecek benden kalanı

bırakıverip kendimi fütursuzca bir yaprak gibi soğuk sulara

kayıp gidecek tüm yaşanmışlıklarım

aramayın beni meşgul çalacak bütün varlığım

güneş toplamak istiyorum en taze baharlardan

sevgilinin geçtiği yollarda bulurum en güzel gülüşleri belki

gül devşiririm sonra ayak izlerinden

yaşamak tek kelime yaşanacak uzun bir cümle olur sonra

belki kör renkli bulutlar açar perdelerini sıra sıra

mutluluk üzerime serpilen gök gürültüsünde olur

güneş toplamak istiyorum en taze baharlardan

ben hep uçan kuşlara vurgundum zaten

birde kirpiklerimden inen yağmur damlalarına

oyalamayın beni gidecek çok yolum var daha

kendimi heybemde taşıyorum

yolum uzun, ben yorgunum, menzil çok uzakta

ben hep uçan kuşlara vurgundum zaten

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram