bir güvercin havalandı pırpır
kanatlarıyla
bir çifte patladı güm güm
vicdansızlığıyla
bir çift kanattan sadece
bir tüy
yavaşça süzüldü süzüldü
ayaklarının ucuna düştü
avcının
bir göğe baktı bir daha baktı
sonra
ayaklarının ucuna çevirdi
gözlerini
düştü toprağa dizlerinin üstüne
ikindi vakti gömülemezdi
ölü
yarın öğle namazını müteakiben
verilecekti toprağa
ortada iken avcının ölüsü
güvercini kimse göremedi
bir daha.
*
– MİTAT DUMAN
