Yolun iki tarafına sırayla dizilmiş ağaçlar gördü, ağaçların dallarından gökyüzüne doğru alevler fışkırıyordu. “Su ne olur, bir yudum su verin” diye inleyerek mırıldandı, ama
ÖYKÜ
KUYU
Kalbim delik deşik, benliğim yara bere içindeydi. Kaynarca’ya yaklaştıkça gökyüzü hudutlarının kömür parçasıyla çizildiğini gözlemliyordum. Keskin bir uçurumun beni kendine doğru var gücüyle ittirdiğini
AĞLAMAK YOK
Adım Zeynep benim, ama babam “Balım” der bana. İşten gelir gelmez, daha elbiselerini çıkarmadan sarılır boynuma. Önce saçlarımı koklar, sonra yanaklarımdan öper, “Balım!” der,
ÜSKÜP GİRESUN BELGRAD TRABZON
üç küçürek öykü KIZARIK Yolculuklarımdan birinde, Uğur adında bir beyle tanışmıştım. Uğur, biyolog imiş. Her fırsatta biyolog olduğunu tekrarlıyor, hiç gereği yokken, modern bilimin
SEVMEK ACIDIR
Bir bakış uzattı sevdiceği kızın evine doğru. Hemen çekti gözlerini, başını önüne yıktı, derin sükûtun devamına bıraktı kendisini. Efkârlı tüten bakışları buğulandı. Kapanan kirpiklerinin
BUGÜN GÜNLERDEN YAĞMUR
Bugün günlerden Yağmur. Biz, siz, sen, o, onlar yok. Vitrinde sadece “ben” tekil zamiri var iki tırnak arasında. Bugün şafak vaktinden, yarın tan yeri
SÜTÇÜ MİNİK VE BALKONCU KIZ
Küçük balkonun korkuluk demirini yalamak en büyük zevklerimden. Bütün çocuklar sokaktayken ben neden evdeyim anlamıyorum. Uysal bir kabullenişle içten içe isyanımı biriktiriyorum geleceğe. Sütçü
ZORAKİ PEHLİVAN
Kalaycı Hüseyin, dükkanın tahta darabasını gıcırtatarak açtı.İçerisi darmadağınıktı.Dükkanın toprak damını taşıyan ardıç mertekler, sisten ,dumandan simsiyah kirlenmişti..Yan duvarın toprak sıvası dökülmüş,kerpiçler erimeye başlamıştı. Yetim
BOŞLUK
Uğur DEMİRCAN * Yüzü şişmiş sanki. Çocukluğunda kardeşiyle oynadığı o amuda kalkma oyunundaki gibi, büyük bir basınç hissediyor başında. Bunun olacağını söylemişlerdi aslında, hatta
Şekerci Dede
Okuyacağınız öykü gerçektir. Bir güzel adamın, Şekerci Dede lakabını alarak ahiret yurduna göç eden bir faninin yaşamından kesitler içeren bir öyküdür anlatacağım. Yiğit lakabıyla anılırmış. Çok
