ŞİİR

dört el dört ayak dört gözle aradım bedenim iki parça yarısı genç, yarısı ihtiyar üst çenem ana diş alt çenem protez üzüm bağı dilimde

Ayaklar altına serilmiş Binbir çeşit ayna Kendini görmek isteyen Eğsin başını   Rüyalar sizin Kendinize anlattığınız kadar gizli Dürüst olduğunuz kadar aşikar kelimeleriniz  

yavaş yavaş kayıyor elimizden çocuk gidiyor rüzgarın kaypak taraflarına   gençliğimin ecel terleri döktüğü kuyusu matemden gözleri karanlık kavruk teninde yaklaşmakta olan tufanın habercisi

* Aşka müptela olalı âh ü figandayım ben Kırık bir sandal ile od’dan ummandayım ben Yana yana kül olanlar tekrar yanmaz dediler O vakit

kapı aralık; giren yok, bekleyen gölgeler. gürültü değil bu; çöküyor sükûnetin tortusu. camda kızımın silik çehresi, yüzü mü, yoksa sızısı mı buğuya hapsolmuş yutulmuş

Sormayın beni bana, araftayım arafta. Üşümek nerededir, yanmak hangi tarafta? Ne bir zemheriyim ben ne bahar baştan başa. Ocak üvey evlattır benim yanımda kışa.

bir kuş sökünü göğümde düşüyor toprağın, suyun damarlarına kızıl ve kara, ışıl ışıl renklerin sorgusuzluğunda firari düşlerden geriye kalan kubbelensin bu kentin üzerine o