Osman Dindar
*
Aşığın ateşi kar’ı eritir
Seher vaktinde Hakk’ı andıkça
Gönlü alçak olan gönül eridir
Aşk nârında pişer o da yandıkça
Pîr-i fanî derler gelmiş yüzüne
Gönül aynasından bir bak yüzüne
Amelinin nûru iner özüne
Zikir deryasından içip kandıkça
Aşıklar dünyada kalır mı yayan
Batmaya mahkûmdur fitneyi yayan
Gel dostum gel sen de bizim ile yan
Kurtulmazsın ölüm gelmez sandıkça
