– ÖZLEM ÖZTÜRK
*
gezginim özgür dağ ceylanı kadar
eşyanın ayrı dili var
canlı ve cansız her şeyin atan kalbi
ayrılık zor meslek
seninle doldu taştı evim
haklısın, çocuk
elimde eskimiş bir bavul
ayrılık zor meslek
evimde gelişigüzel bıraktığım dağınık yatak
delik yitik ve bitkin hayat
kokun diyorum sonra(“korkun” mu acaba emin olamadım. Mevcut hali de anlamlı zira)
ayrılık zor meslek
tuzak bu gamlı yaslar
isminle kök saldı
çölde çiçek
ayrılık zor meslek
saksıdaki kaktüse ismini verdim
eprimiş heceler şiir yerine soyundu soykırıma
beni görmezden gel
ayrılık zor meslek
