SIRDAŞ DAĞLAR – III 

Sevdiğine kavuşmazsan

Sevda yakar sıra dağlar!

Arada bir buluşmazsan

Soğur gider ara dağlar!

–

Dağlar sizi sırdaş bildim,

İçimi dökmeye geldim,

Yükün altında ezildim,

Dil düştü fukara dağlar!

–

Ürkütse de celaliniz

Okunuyor melaliniz,

Bana benziyor haliniz,

Bahtlarımız kara dağlar!

–

Sığamıyorum engine,

Çıkamıyorum dengine,

Sığınmışken ahengine,

Olmayın müdara dağlar!

–

Bilsen bende neler saklı;

Dikenli, dallı, budaklı

Kendime bile yasaklı

Ören yeri şura dağlar!

–

Ne ki cezbeden esrarı?

Zihne mıhlanmış didarı.

Kısa ömrün son baharı,

Dönmesin bozkıra dağlar!

–

Silinip gitmez izleri,

Hayalde kalır gözleri,

Hatırdan çıkmaz sözleri,

Dil sürçer kazara dağlar!

–

Salınıp geçer görmece,

Derin bakışı bilmece.

Hayalimde gündüz gece

Ortak ol efkâra dağlar!

–

Zorlayıp durma nafile,

Adını getirmem dile.

Söyleyemem sana bile,

Sonra düşer dara dağlar!

–

Kemale ermişken yaşım

Teselli vermez yoldaşım.

Madem olmuşsun sırdaşım,

Yaz bunu kenara dağlar!

–

Sevda ıstırap tatmakmış,

Esen yelde savrulmakmış,

Can evinden vurulmakmış,

İçim yanar çıra dağlar!

–

Kısa sürer güzel şeyler,

Hatırası devam eyler,

Bu gönül sevdasız neyler;

Yanıyorum nara dağlar!

–

Değişeni biliyorum,

Kokusunu alıyorum,

Belli sona geliyorum;

Dayanmalı zora dağlar!

–

Dağa değil serzenişim,

Sevgiliye seslenişim,

Olacağı görmemişim;

Dar geliyor bura dağlar!

–

İMİR sevda sana haram!

Andıkça açılır yaram,

Düş değil ki hayra yoram, 

Elveda bahara dağlar!

*

MUSTAFA İMİR

“SIRDAŞ DAĞLAR – III ” için bir yorum

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir