Kapak yapar gözlerime perdeni,
Kuşlarla bakışır ay ışığında,
Kuşbakışı gözlerim pencereni.
Gözlerin ki buğulu bir gökyüzü,
Gözlerim ki gözlerinin öksüzü.
Olur olmaz gülüşmektir, ıslanmak.
Yanağına sicim sicim inerken
Çömelerek bir ağaca yaslanmak.
Yağmurlar ki bulutların sesidir,
Göğün yere dökülen bestesidir.
Dere boylarında, suyun sesinde,
İnce işçilikle işlenir hüznüm;
Söz dokurum hayal atölyesinde.
Kör bir bıçak dolanır tiklerimde,
Sancılar yunak yur kirpiklerimde.
İçimden ıslak bir güvercin kalkar,
Taştan taşa yüreğimi hoplatır,
Gezinirsin etrafımda aşikâr.
Yönelişin yüreğe su serpmektir,
Gülümsemen gözlerimden öpmektir.
*
MEVLÜT YAVUZ
