Yazar: admin

Ey devletlû sultanım / dem-i devran eyle sen  Hicrinle bîzâr canım / n’olur derman eylesen Diz çöktüm boynum’ büküp / lütfeyle kanım’ döküp Eline

Belki gelir diye ümit şehrinde Bırakıp gideni beklemekteyim Sesli sessiz akan zaman nehrinde Günleri günlere eklemekteyim…   Terk edip giderken yolcu hancıyı Unutmaz ki

“Zamanı döndürmek mümkün olmuyor Ne cümle kursam da yerin dolmuyor” * Sılaya götüren pabucun olsam Suyunu içtiğin avucun olsam Vuslat dileğiyle orucun olsam Niyetim

Telafi eder mi hiçbir kaç tebessüm senden? Kahrımdan efkârıma banıyorum inan ki… Ruhumu öyle yordun ayrıldı sanki tenden, Kendimi hepten mağdur sanıyorum inan ki…

Sırların yerini, biliyor yazan Bu gözler şiire diyarsız bugün Mahremim eşildi heceler hazan Aşkın suhuleti duyarsız bugün   Gönülleri çelmek başa dert olur Ayrılık

Yine mazi depreşti, ruh gitti çocukluğa Köyü köylüyü anlat diye baskı yapıyor. At kendini şehirden, kırlara açıklığa Dağı tepeyi çınlat diye baskı yapıyor.  

Haşim Kalender * Burak sandık nefsimizi binerken Cennet diye cehenneme götürdü Ayıkmadık aşk ateşi sönerken Bir rehavet bizi, yedi bitirdi   Gözümüz doymadı, karnımız