kiracıydım ben
toprakta çürümek eziyet
dereli gözlerimi koyun iki dağ arasına
denizine küsen martılar gelsin o göle
gece aynası, yüzümü alıp götürsün boşluğa
diz kapağımdan aşağısı çelik aşısı olur
belki gökyüzünü adımlar kavak ağacı
saçlarım mirastır kel aynak kuşlarına
dilimi verin bir ormanın köklerine
bedeni kesildiğinde ağıt yaksın acılarına
cebimdeki özgür mektubu
götürsün saka kuşları kafesten uzağa
ruhum mu o yolunu bilir
*
KAZIM GÖK