AHRA AH!

yarım kalmış duâ’nın

bir tugan’ın hakas’ın tuva’nın

altaylar’ın o münbit doğa’nın

resmidir, resmidir ötüken’inyesi’nin.

âdem’in, nuh’un; kutlu yâfes hikayesinin.

naxşa’sı

yarım kalmış uygur’un, soylu batur han’ın

nice akan onca kızıl kanın

alınmamış öfkesi kazak’ın

kırgız’ın, hıncı kurmancan datkan’ın;

karakurum’un öksüz kırım’ın

ah vatanım!

kurban verilip adanan çöre çöpe ça/put’a

bir hiç’e akan onca kızıl kanın;

adriyatik’ten urumçi’ye, yemen’den yakut’a

son sözünü söylememiş şanlı coğrafyamın

resmidir bu resmidir “ahıl teke/altın atlar”ın

bahadır’ını bekleyen boşa düşmüş yuların

kişneyip dörtnala rahvana şahlanan yılkıların

ahra ah! rûh’um,

rûh’un silüetine bürünmüş soylu kantura’nın

gök millet, kızıl tûğ göğçe budun tûran’ın

kızıl elma’m

“hanîf”likte aynîleşmesi “kut”la kur’an’ın.

yorulur mu hiç aşk atıyla süzülen sefere

altay’ım, kımızla “yır”la coşulan kutlu dağım

otağ’ım al tay’ım altın yeleli kısrağım,

ahra ah!

*

RÜSTEM AHMET GÖZÜBÜYÜK

admin