– HALİL CİN
*
Yiğit Kerim Arslan’a…
–
insanoğlu kendinin gaddarı sıkar ha sıkar
bir cam kırılır içerde
ne ses çıkar ne bir âh
yelkovan hüzne bulanır
köstekler derde
ruz-ı mahşerde dokuz atlı biri mahzun biri kırgın
gaybın galebe çaldığı kudretli vakitler
bir sıkıntı ki
yoğurur insanı
koyu bir tahrir çağırır şairi
verir sırtına kuvveyi
soğuk bir fısıltı:“bu asr cüzzam cüzzam!”
kırk kocanın ardına kalmış dul sessizliği
çağırır arzın büyü/sü çöldeki çocuğu
artık “yol da yok, ray da. o eski trenin yorgunluğu” da
