*
Gölge gibi peşimdeydin,
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
Gece gündüz düşümdeydin,
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Saatleri kuran sendin,
Durduğumda duran sendin,
Sol yanımı yoran sendin;
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Göğe baktığımda ay’dın,
Gönül soframızda paydın,
Demini almış bir çaydın;
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Yüce dağ başında kardın,
Göz menzilimde hep vardın,
Alnıma yazılmış yardın,
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Yürekte yanan közdün sen,
Dokunaklı bir sözdün sen,
Düğümlerimi çözdün sen;
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Susadığımda pınardın,
Kuştun, dalıma konardın.
Kalbim yıkıktı, onardın.
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Hüzünlerin darasıydın,
Gözlerin en karasıydın,
Yüreğimin yarasıydın,
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Düştüğümde el verendin,
Çıkmazdayken yol verendin,
Has bahçenden gül verendin,
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
*
Kulaklarımda hep sesin,
Gül kokardı gül nefesin,
Sen ölümsüz bir bestesin;
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
– M. NİHAT MALKOÇ
