MANŞET

belki de bilmiyorlar, gerçekten bilmiyorlar akıl gerektirmeyen hakikati yağmuru buluttan zannediyorlar rüzgarı güneşten ve aşkı bir çift gözün tutuşturduğu ateşten nedensellik kafesine hapsettiler vesileleri

Menfaate özel önem verenden Hayır gelmez, değer verme hiç değmez. İlişkiyi çıkar için kurandan Hayır gelmez, değer verme hiç değmez. * Hep isteyip hiç

* bir sevda dergahında deli gönül demlenir bir dilber kucağında âşık nefsi gemlenir * ah nasıldır bir bilsen içimdeki yerini kaç kere baskın verdin

* Kaybolmasın ömrünce sevginin coşkun dili, Sen gidince yas tutsun koca ülke adına. Varlığınla tüm canlar ersinler muradına, Gittiğin yörelerde yansın dostluk kandili. *

masmavi umutlardı geceyi zarifçe bölen  uçsuz gizemli boşlukta sanki sözleşmiş gibi  yitik hüzünlerde an giden darmadağın hiç gelmeyen hep beklenen..  ve hayat  siyah ve

                                                                (Şehirler de âşık olur bazen…) 1: şimdi bağırsam ya maraş’ın dağlarına doğru! bağırsak ya; el ele, diz dize, göz göze… gözek gözek olmuşken

Tutkuyla sarındığın o berk san/dığın dal kırılır kopar ansızın düşersin kök dibine düş/hayat ağacının yaralanır kanarsın kanar ak gün de sayrılır bîçare apansızın… Ebedi