ÖYKÜ

 – GÜLÇİN YAĞMUR AKBULUT * Merak ediyordu işte! Hangi kente gidiyordu bu otobüs, ya da hangi kentin hangi kasabasına?  Ne aradığını bilmeyen bir yolcunun

– AHMET ŞEVKİ ŞAKALAR * Güz yağmurları henüz başlamamıştı. Harman zamanı bitimi; unluk bulgurluk tutulmuş, ancak bağbozumu daha gelmemişti. Yapraklar sarıdan kahverengiye dönmüş; havalar

 –  MERAL TABAKOĞLU TOKSOY *                                Hayatımda derin bir iz

 – NURKAN GÖKDEMİR *  Pencereden sokağa ve karşı evin bahçesindeki çiçeklenmiş ağaçlara hayranlıkla baktı. Müjde yüzlü mevsim, gizil bir telaşa bürünerek gelivermişti yeryüzüne işte.

– NEJLA ARSLAN * Gökten bir bulut; yağmur damlası olarak düşse, onu kabul edecek bağrına basacak toprak parçası bulur. Kaldı ki ben gökten yağmur

 – GÜLÇİN YAĞMUR AKBULUT Dakikalar sonra ilk duruşmama girecektim. Petunyaların açma vakti gelmişti. Eski bir sandal yaklaştı ömrümün kıyılarına.  Hayatın heybemde biriktirdiği bütün kederleri,

 – MEHMET GÖREN  * Kaç yıl olmuştu doğup büyüdüğüm memleketimden ayrılalı. Zorunlu bir ayrılıktı bu! Nasıl da gelip geçti bir ömür… Otobüs hızını, kalbim

 – MEHMET PEKTAŞ  * Onu sitenin bahçesinde başında kasketi, elinde bastonu ile sağ ayağını âdeta sürüyerek ağır adımlarla yürürken görüyordum hep. Birkaç defa başımızla

 – MEHMET GÖREN  * Köyde tek başına yaşayan yaşlı bir nine vardı.  Masalcı Nine derlerdi. Her gün masal anlatırdı çocuklara, gençlere… Kumaş fistan giymişti

 – NEJLA ARSLAN *** “Kız Sevda, gebermeyesin sabahtan beri bir çift ineği sağamadın! Kız, hanginiz birbirinizi sağıyorsunuz?” “Geldim ana geldim. Sütünü indirmiyor hayvan, ne