ŞİİR

 – ZİYA NURDAN  * Düşümü boyadım gökte boşluğa Hevesin resmini çizdim kendimce Merdiven dayadım gökte boşluğa Uzağı yakında gezdim kendimce * Koyunu sürüye kattım

– ÖMER KARSLI * dalına küskün bir tomurcuktum  inadına açtım, inadına yeşerdim  her yanım bahar kokardı  eflatundu çiçeklerim  hiçbir kuş selamlamadan geçmezdi  rüzgarlar yarışırdı 

 – AYŞE ARSLAN * şimdi içime dökülen sözlerimi bir kağıda döktüm kağıttan bir gemi yapıp bıraktım akıp gitsin uzaklara diye dilde bir yara ki

– ARAS ALTUNBEY * eğer çekingen yanlarımızı tıraşlayıp bırakırsak azgın nehir bedbahtlığına siperler keskin daha bir mermi gök kube aşiyan dağlık yol çizgileri vurgun

 – ÖZNUR BALABAN * önce bardak  sonra tabak kırıldı  gülistanda gül bağımda dal kırıldı  uçan bir kuş idim kanatlarım  hayata sıkı sıkı tutunan pençelerim

– CEMAL KARASAVRAN * yasemin kokuları bıraktın bana geceyi gündüze bağlayan anlarda yalınkılıç yıldızlar ve dolunay sersem olmuştu ve de sarhoş aklım zatım benden yoksun *

 – ALİ RIFAT ARKU * nazlı akşamların uzak elleri olur daima rüzgâra yakın bir sevda sözünü hatırlatır durur umudun tüm gözeneklerinden geçen hayat serseri

– ALİ KAVAK * hani sen fısıldayacaktın uzak diyarların hikâyelerini şimdi yankılanır karanlıklarda kalabalık yalnızlığın uğultusu * hani bin bir renktin ışık olacaktın karanlıklara

 –  MURAT COŞKUN * dolunay ve uzun gece bir yanda yokluğun bir yanda söylenecek sözler boğazımda takılmış nice hece zifiri karanlıkların şahı tıpkı yârin

 – YAVUZ DİNÇ  * her şafak doğumunda ufukta yükselirken gün söylenecek bir sözü vardı akıp giden zamanın çekip alırken yüreğimi ruhsuz kavgaların içinden isyan