ŞİİR

 – ÖZLEM ÖZTÜRK * insan kılıflar içinde çıplaktır çıplaklık içinde tuzak kuştum, göçmen kanadım kırgın sonra yaklaştım ve dedim ki fotoğrafına yolcu olana rehber

– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * kına yakıyor semalarına akçakale’nin gün nazı kızıl yemişlerinden fışkırıyor koyun eteklerine tan alımın pembe dudakları çamlık yamaçlarının düzlerinde soluklanıyor

Dr.Mehmet GÜNEŞ *                    Oğlum Ahmet Kürşad’a  *                    – I – * Yanık yüreklerden yâre

 – ALİ PARLAK * Çok hızlısın be usta, frene bas ne olur! Çek ayağını gazdan iyi değil bu durum. Usta takımı hepten senin gibi

 – ELİF CAN * vakitler kuruttu çiçekleri eski kitaplar arasında takvimler yapraksız zaman şimdi apansız gün gelmeden gidiyor gece sabahı sayıklıyor güneş batarken bile

 – HIZIR İRFAN ÖNDER * kentte hiç kimse acı(n)dan ölmez ölürse, sevgisizlikten ölür yalnızlıktan görmez çiğdemleri gülleri duymaz bülbülleri martıları bir düşü yoktur kentlinin

 – İSMAİL OKUTAN * Diriliş mürekkebiyle yazar kaderin tecellisini Altın harflerle direnişin tarihini Benim kurşun kalemim Bazen zincirlerini kırar köleleşmiş beyazların, Bazen çığlıklarını tutar

  -NURKAN GÖKDEMİR  * kod adı n/isyan ins’den bozul sahte gizil suret bakan dev aynasına soy adı n/isyan özü aslı yok/sayan ilahıyla kandıran puslayan

UĞUR GÜREKİN *