Diyeni herkes duyar, demeden duyan gerek.
Aşığa bâtın yeter, zahide ayan gerek.
Avamın meclisinde susmak olsa da edep
Susarak anlatana meclisi âyan gerek.
Kelimeler kelama kâfi geldi mi ki hiç?
Leb-i bağlayıp lebe feryad u figan gerek
Söyleyip de hâr’ını zayi etme ey aşık!
Ki aşığın yüreği kebab-ı büryan gerek.
Sustukça susuyorsun susasan da yine sus!
Sözün bittiği yerde hâlden anlayan gerek.
Gerekmez vallahi ve billahi o câna ten,
Tenden berî olana ol bîten canan gerek.
*
SEÇKİN ÜRKMEZ
