alnında sırlar âlemi
firuze bardak içinde
elimde bir avuç erguvan
yanıyordu bahar kızıllığında
tan yeri diz çökmüştü
kalbinin soğuk ikindisinde
bir çocuk ağlıyor kaypak hain bakışlar arasında
gece masalı korkuyordu kıyamet ikliminde
kelimeler beyninin en kuytu yerinde
metruk günahlar ortasında
alev alev yanıyordu ozan
uslanmaz zemheri bakışlar
çocuk masalı dinler gibi
ebedi âlem arar gönlüm
yerimde duramam bir çocuk gibi
yeryüzü gücenir incinir mevsimler
melike ahsen tavrında gül bahçesinde
mahşer edasıyla bakan gözlerim olmasa
mevsimlerden çaldığım
bir damla gözyaşı yetecek bana
sırtına diken batmış çocuk rüyasında
gerçek olgunlaşmamış kelimeler yumağı
sabah yürüyüşünde rüyalar mı çarptı ayaz ikliminde
gözlerinden geçen gece yıldızı
diz çökmüştür ruhumun üzerinde
sırlarımız olgunlaşır mezarın sesinde
kalbimizi açmak isteriz ölümden ötesine
çocuklar sevginin uslanmaz çiçekleri
zamanın üzerinde arar çocuk bahçesi
güneşin üzerinde leke gibi durur gölgesi
kavurur nefesi temmuz sıcağı
saatindeki akrep
kaç boğumlu zehirdi
kuzey yıldızını koydular viraneye
kuruttu yeryüzünü ebu lehebin eli
toplandı kanımızdan alyuvarlar
yapıldı mahşere hazırlık
alındı gözlere bir tutam korku
günahlar pişirildi tandırda
ölüme kuzeyden hazırlık yapıldı.
*
MEHMET MORTAŞ