her mayıs açar bülbül olmadığı zamanlar gül
ve ekşir asmalarda gamdan koruklar
yaz geceleri büyümez bu bahçede
bülbülün kanı gülü boyamadığı zamanlar
açar göle bakan bahçede mayıs
bülbül hayata küskün ve yenik
sonbahar yağmur damlasına küskün biçare
mevsimi olmayan bahçede
rüzgâra da sözü var mecnunun
çölün bülbül sarısı rengini al yanına
çünkü kum taneleri taşımaz bahçenin sözünü
çöl ateşi renginde küle dönüşen ağıtlar
ağlar bahçede gülün beyaz rengiyle
ve büyür büyür yalnızlık
gül dikeni gibi saplanır kalbine bülbülün
rüzgârda demlenir çimenliğin ağıtları
savrulur çile gülün olmadığı çöllerde
mayısın on ikisidir bahçede gül solar
çöl büyür kum sızlatır su damlasını
mayısta rengini ele verir gül
derdini anlatamadı mecnun güle çölün
çöl yalnızdır mecnunsuz
bahçeye döner bülbül.
*
MEHMET MORTAŞ
