mehirlik şiirlerdir talibi, şehrin kenar mahallerinde
mektubu geldi dostun güzel bahçeler şehri tuleytula’dan
sevgilinin hatırını anlatan kitabı çıksın istedi kaleminden
aşk yeniden yazılsın, yeniden yaşansın çağlar boyunca
rüyalarında aradıklarıdır, talihi olmayan dervişlerin
güvercin besleyen köylüleri anlattı mangan
güvercinin gerdanlığıyla tanıdı o köylüleri
işaretler yakın eder gönlümüzde yatan uzağı
her gün o mahallenin başında sevgiliyi bekleten sırrı
bekler çocukluğundan beri, bekler gönlüyle aşina olanı
hakikatin kıvılcımı değince harlanmayı bekleyene
kaçışı yoktur yalazıyla varlık sancılarının
prensin dervişe dönüşü bir an ile mi sandın
tutuşturan azizler, maşuku oldu mürşitlerin
o an ezelden gelen nefese sunak olur ruhlar
yankılanan bir su, bir dağ değil, bu bir sükun çığlığı
kendisinden başka hiçbir canlının duymadığı
cayır cayır yanan bir arafı büyüttü ruhlarda
yankısı kuyulardan, yusuflara tohuma durdu mutluluk
ruhun en mahrem yerinde rüya, rüya olarak kalmalı.
*
MEHMET ALİ TEK
