“sizi Allah’a şikâyet edeceğim.”
–uçurtma bekleyen bir çocuk–
toprak ve suyun ölümüyle
benim hiçbir ilgim yok/olmadı da
ceset yürütülen caddeleri
bana sormayın
ve onurumu sarsan
açmazlar istilacısı adamlar
benim uyruğumdan da değil
akbaba
d
a
i
r
e
d a i r e
sağıldıkça evimizin güvercinine
gök büyümüyor
uçurum abide olmuyor
zamanın tüyleri dökülüyor ellerime
şehrin üzerine akan
bu kanlarla
boyamayın zamanımı
yüzümü güneşe kapatmayın
zaman ve mekân
öylesine sarsmış ki
çatısız evimizi
yaramı saramıyorum yorgunluktan
renksiz hayaller yağıyor odamıza.
*
YASİN MORTAŞ
