– MEHMET ŞİRİN AYDEMİR
*
gözlerimin sarnıçlarında
buzul bir mevsimdir hayat
ölüm kalım oyununda
bahtıma düşen son kurşun
kıymık kıymık batar
ruhuma hicaz makamındaki
namesi, güz yelinin
bir ben var usumun labirentinde
benliğini arayan
esrik kavimler sürgünü
paslı zincirlerinden çözerim
her akşam uzak limanların
tenha gemisini
vurur denize hareminden
göğün, mehtabın mührü
bir bir düşürür kanat çırpışları
takvimden s/olgun yaprakları
göçebe kuşların,
yıllanmış yılgın ömrümün
tozlu yokuşlarına
yaşlanır zam/an, kışlanır mevsim
şimdi hangi yüreğin yamaçlarına
sermeliyim mihmanı olduğum
dünyanın, eski esvabımı
hangi anahtar açar
eşiğinde yorulduğum
bedestenin güne bakan kapısını
