MANŞET

 – SERDAR YILDIRIM * mevsimler de yitirdi rengini yağmurun faydası yok şimdi hâla toprağa inanıyor kurumuş otlar balıklar da göçtü sularla yıkılmış bir şehir

– HASAN PARLAK * hüznü doyurulmamış bir sonsuzluk sofrasıdır zaman küstürülmüş pınarımdan o son susuzluğuma sunulan billur kadehler ve yıldız düşlerimizle gecenin ince sızısına

 – OYHAN HASAN BILDIRKİ * bu tarafta güneş ötede sen bakalım hanginiz aydınlatacak beni nazlım mı nazlananım mı yerinde duramıyor yüreğim mutluluktan ölüyorum bir

 – YUSUF DOĞDU * Bahar ayında nevruzda, Bir şenlik başlar oğuzda, Türklük dillenir kopuzda, Altayların yeli olur. * Ta Ergenekon’dan beri, Türk’tür tanrının askeri,

– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * beni terk edip gittiğin o gün kalbim tek ayak ustura sırtlarında haykırdı ardından   gitme terk etme solgun mavilere

 – ERCAN SAĞLAM * bir de eriyip bir yazdan dökülüyor usulca acısı gözlerimizde kalmış eylül sarhoşluğu yutkunur gibi yapıyoruz uzaklara bakınca güneş çoktan kaybolmuş

 – SÜLEYMAN BERÇ HACİL  * içimde sönmeyen bir şeyler var bir şeyler var elimde doğam gereği gerçeği söylediğimi herkes biliyor ama bakıyorum görüyorum kimsede

 – RECEP ŞEN  * Ruhuma bıraktığın o silinmez izlerin, Seyyah oldum bir ömür, peşine düşüp gittim. Neler anlatır bilsen, Türk mavisi gözlerin; Gizemine kapıldım,