MANŞET

– NURKAN GÖKDEMİR  * gül üstünde katre katre üstünde gök gök üstünde Aşk…   katre gül ve Aşk…   ve Rahman ve Rahim…  

  – OĞUZ KAYIRAN * Ayaklarıma üşüştü arşınlayan o tozlar –ki hep eski yüzündü Oysa dalıp dalıp giden, kararan bir kenarda kalmıştı gözlerin / coğrafyada

 – EYÜP EKİCİ * Yaralara merhemsin, dertlilere de deva Etraftan hiç dağılmasın bu neşeli hava Bir yanda, acılar, çileler ve ızdıraplar, Bir yanda da,

*RAMAZAN DEMİRTAŞ  * Kelepçe vurulur sivri dillere. Diyen üzgün, duyan süzgün, söz bozuk. Mızrap yasaklanmış çalan ellere; Aşık üzgün, ozan süzgün, saz bozuk. *

*FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * ey benim ölümle kucak kucağa Mehmetlerim bir avuç toprak uğrunda Dağlıca’da Hakkari’de Tunceli’de dört bir yanında yurdun yıldızlara yükselen yiğitlerim

*ALİ KEMAL MUTLU * Sür tarihçi izimizi, sür ki görsün devran bizi                Bozkurt gibi sesimizi, bozkır olan evimizi. Kişnesin kalemin sür de bilsin Altay’ı

*Mehmet OSMANOĞLU         * Gün devrilip el ayak çekilince sokaktan Kor gibi yalnızlığın bağrına gömülürsün. Yanıp sönen hayaller bir el eder uzaktan, Kuşanıp yağmurunu

*MEHMET ŞİRİN AYDEMİR * sancısı tutar ufkun birazdan ayak seslerinden kızıl gülüşlü bir çocuğun  çitlembik ağaçlarında  sığırcık çığlıkları  zaman perdesini yırtar Katran esvabını  çıkarır