MANŞET

erdem insanlığın tek süsü gibi erdem, eylemlere hürmet katarken değmek gönüllere ak kanatlarla. …. yollar hoş bir şafak türküsü gibi yollar akşam yakut güneş

Bitti koca bir yıl daha!diyordun ya dünyalık sınır algınla ve rak kam lar la yıl 20..tü/ yeni bir yıldı dünyâleme güya! gerçeğiyse hep yinelenen

kahve kokan kurşunlar aldı güzel danya’yı. filistin’de bir genç kız vuruldu güpegündüz. hangi çığlık uyarır zulme sağır dünyayı? ırzımız senelerdir çiğnenmekte düpedüz. – o

yokuşta etini göğüsleyen kısrağın dengesini bulacak akacak ter biçimlenen dünya aynıya işaret geçimsizliğim benim değildir; gençliğim, hoyratlığım…   ayağı üzerinde uyuyor dağa diklenen at;

güzelleşmek içindi saatlerce güneşte yanması süsenlerin bir patika yola herkesten önce koyulmuş mart çiçeğinin kıskanması gelinciği zamansız pınarların suyunda seyretmek ışığı güzel demek için

bana güzel sözler söyle güzel düşler kurabilmem için soldu tüm çiçekler bana çiçek koparıp gelme güller dik bahçeme güzel kokular salsın gönlüme   aratma

eskittim iki kedi bir akvaryum iki ev bir demlik iki hıçkırıkbir nefes iki göz bir ağız iki beyaz lale bir toprak irade hodbinlik yaptı