MANŞET

Gece gündüz birbirine karıştı Yıldızlar güneşler söndü Maraş’ım. Göz yaşları ırmaklarla yarıştı Evler mezarlığa döndü Maraş’ım. * Seher vakti dağlarımız yürüdü Yaktı yıktı sağ

SUÇU KENDİMİZE SORAK MARAŞ’IM. Altı Şubat dört on yedi gecesi Tütmez oldu zengin fakir bacası Sela veremiyor cami hocası Suçu kendimize sorak maraşım. *************************

Kefensiz isimsiz gömüldü canlar Yarabbim sen kalanlara sabır ver Anca felaketi yaşayan anlar Öksüz yetim olanlara sabır ver. * Can pazarı hafızamdan gitmiyor Hava

Dağılmış yuvalar kış ayazında Kaderine boynun büktü Afşinli Ümitsizlik çöreklenmiş yüzünde Göçünü gurbete yıktı Afşinli * Barkanası molozlarda zay oldu Analar ağladı saçını yoldu

Saat 4.17 Maraş Ben Maraş’ta Ahmet’in ikinci oğluyum Anam zilzal suresini okurken doğurmuş Daha doğmamıştı kırk ikindi kırıkları Ve taze gelin ağıtları Hayallerime kadar

Asrın felaketi tarih yazacak. Şehir Şehir kaçtık sonuç nolacak. Ölümden öteye yol yok kaçacak. Yerinden oynatan Zalim utansın * Birkaç oy uğruna dediniz kuşat

Yuvası dağılan kuşlar misali Enkazın üstünde döner Elbistan Pınarbaşı yaslı kullar tasalı Ecel şerbetini banar Elbistan * Anneleri kuzuların arıyor Kimi oğlun kimi kızın

Şubatın altısı dört on yedide Fay hattı kırıldı yıktı MARAŞI Yıkılmış bir şehir kaldı geride Koca dağ yarıldı yıktı MARAŞI. * Bağırdım sesimi duyan

Evleri yıkılmış harabe olmuş Yolu viran olmuş yitmiş MARAŞIM Binalar altında insanlar kalmış  Derdine dertleri katmış MARAŞIM * Feryad figan her yer seslerle dolu

Altı şubat karanlığın karası Koca dünya başımıza dar oldu Tufan koptu can kurtarma sırası Hava buz kesildi boran  kar oldu * Her yer feryat