ŞİİR

 – HASAN DAĞ * yorulduk dünyanın gürültüsünden kendi sesimizi duyamıyoruz nedim’e nazire yapan cümbüşler yaşıyor / bu çağa uyamıyoruz çeşmeye özlemle dudaklarımız değdikçe yaralı

– FAİK KUMRU * İnci mercan misali derinlerden beslenir Açık tut kulağını ötelerden seslenir * Diz çöküp huzurunda hüngür hüngür ağlasam El pence divan

 – ARİF ÖZCAN * üzüm karası gözlerinde bir akşam esintisi selvi boyunda dingin bir ırmak dolaşır bilirim içindeki hırçın fırtınayı seni ancak bu rüzgarlar

– SONGÜL ÖZEL * gözlerimi gözlerine esir ettim masum bir köle ürkekliğiyle mahpusum, korkuya pusu kuran gözlerim zincire vurulmuş dalmış gitmiş yüreğim ızdıraplara hükmümüz

– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * puslu bir kasım sabahı ayazı yılgın bir gün daha doğuyor sancıyla çıplaklık utanmış caddelerin koynunda titriyor kaldırım taşları efkârından

 – HASAN SONGÜR * İnsan bir şey arıyor. O şey nedir bir bilse… Bir bulabilse… Bu dünyada yaşanabilecek güzelliklerinin zirvelerinde gezinecek. Bir kuru ekmek,

 – YAREN KAYIP * vazgeçmek, diriye ağıt rüzgarı kısmak en hüzzam yerinde vuslat taze biçilmiş çayır kokusu yağmurdan sonra aşk. bir bakışla tutuşacak can,

– GÖKAY ATAÇ * kırık dökük bir evin sahte kapılarında pişmiş erik kokusu siniyor yenilenmişim salyangoz duvarlarında şimdi bulamazsın inanacak gözleri kayboldu hepsi neden

 – SALİH SEZEN * ben senin neyin oluyorum biliyormusun biraz yüz suyu yanak yanağalardan iç denizlerin dağılışı senden çıkardığım günlüklere sen daha iyi bilirsin