kâh kehkeşan kâh mahtır
bir münevver lahza bütünlük
nâzende
inayetini falezlerime çarptırma
nâzende
börklü başımı mesih’ten ayır
sen çalap değilsin ki
karşı kıyıda parça parça
cellatlar yetiştiresin
benim şu içrek aşklarım
güne büsbütün dağılsın
sarahatten okunmasın alnım
nâzende
beni şümulüne erdir
*
Yusuf ÖZ
