– GÖKAY ATAÇ
*
kırık dökük bir evin
sahte kapılarında
pişmiş erik kokusu siniyor
yenilenmişim salyangoz duvarlarında
şimdi bulamazsın inanacak gözleri
kayboldu hepsi
neden değişiyor dünya
her seferinde
yağmurlu göğün altında
kahvaltı sofrası hazır
dinç bedenlerde sarılmış heyecan
son kez lezzetli yemekler
yediğimiz masalarda
hesapsız sohbetlerden yoksun
inanılmayacak zerrelerde
bir gönül dökmüştüm
alıcısı yok
cevabı yok kimselerde
neden bu kadar güzel
sevmek seni
hep aynıyken her şey
neden
