Nihat MALKOÇ
**
Karanfiller kanarken hilâlin gölgesinde,
Yiğitler bayraklaşır, devleşir ülkesinde.
Kahraman yazılıdır şehadet belgesinde,
O zifirî göklere yıldız taktık her bayram,
Tutuşan mermerlerde kandil yaktık her bayram.
**
Nice vatan kuzusu toprağa karılmıştır,
Evlâtlar ‘baba’ diye mermere sarılmıştır,
İdraki tutuşturan sualler sorulmuştur,
Göklerde yankı bulmuş yetimlerin ahları,
Gülleri kül eylemiş nefretin silahları.
**
Çağın medenileri(!) nefretini kusmuşlar,
Vicdanlar sağırlaşmış, sonsuza dek susmuşlar,
Vatan sevdalıları sanmayın ki pusmuşlar,
Analar has mayayla hamurunu yoğurmuş,
Vatana kurban diye ne evlatlar doğurmuş.
**
Bir tarafta serviler, bir tarafta çınarlar
Toprağa can suyudur gözyaşından pınarlar.
Boy verir karanfiller, yaraları kanarlar
Memleket üzerine ne hayaller kurmuşuz,
Bu mukaddes toprağa kanla mühür vurmuşuz.
**
Hıyabandan geçerken bakıp da ağladık can.
Köz düştü can evine, yürekler dağladık can.
Gül yüzlü umutları, sizlere bağladık can.
Bu kokuşmuş zamandan maziye sefer ettik,
Şehadetin nurunu gözümüze fer ettik.
**
Mübarek bayramlarda boş kalsa da kucaklar,
Bayrak dalgalandıkça tütecek tüm ocaklar.
Gayya çukurlarında sürünecek alçaklar,
Geçit vermeyen yollar uçuruma bağlanmış,
Ayrılığın oduyla yüreğimiz dağlanmış.
**
Akla düşünce canlar, yürek yanar kül olur.
Hasretin şafağında gözyaşımız göl olur.
Nar İbrahim’i yakmaz, küller soğur gül olur,
Kanımızdan yadigâr bayraktaki al bizim,
Vatan petek, biz arı; çiçek bizim, bal bizim.
