Yazar: MEHMET OSMANOĞLU

– MEHMET OSMANOĞLU Çanakkale şehitleri nezdinde tüm şehitlerimizin ve ecdadımızın aziz hatırasına * Nasıl bir imandır ki, ne ölçer kuvvetini Bir avuç kahramana destanlar

-MEHMET OSMANOĞLU * yine bir şafak söktü, gün yük/seldi üstüme geceleri sağaltan gamzenle uyanmadım bir inkisarla daha boyun büktü düşlerim visâlinin rengine bugün de

 – MEHMET OSMANOĞLU * sen gittin hüzünler beri geldi yıldızlar çekildi göğümden mehtabı hiç görmedim senden sonra bana mı öyle geliyor dedim evet dedi

 – MEHMET OSMANOĞLU * soğuk t/enli tahtalar birbirine çatılmış ürperip gölgesinden gölgem bile kaçıyor kanı çekilen bir ten içine kapatılmış gizemli bir el sanki

 – MEHMET OSMANOĞLU * mahzun semalarında bir muştu yankılandı nalan olan bülbüller şâdân oldu bir sabah bin beşbüz yıllık mabed bir mehtaba uyandı çölleşen

  –  MEHMET OSMANOĞLU   * Ben mi suçluyum şimdi şehlâ nigâhı varken Bu dümensiz geminin acep kimdir kaptanı? Bu hüznün sebebini uzaklarda ararken

 – MEHMET OSMANOĞLU * İsli gaz lambasının yağlı katran kokusu Ve titrek ışığında bir çocuğun uykusu… Silindir sobaların kızaran yanakları Mevsimin ürpertici uğuldayan rüzgârı…