Deprem-Şiirleri

Saat 4.17 Maraş Ben Maraş’ta Ahmet’in ikinci oğluyum Anam zilzal suresini okurken doğurmuş Daha doğmamıştı kırk ikindi kırıkları Ve taze gelin ağıtları Hayallerime kadar

Asrın felaketi tarih yazacak. Şehir Şehir kaçtık sonuç nolacak. Ölümden öteye yol yok kaçacak. Yerinden oynatan Zalim utansın * Birkaç oy uğruna dediniz kuşat

Yuvası dağılan kuşlar misali Enkazın üstünde döner Elbistan Pınarbaşı yaslı kullar tasalı Ecel şerbetini banar Elbistan * Anneleri kuzuların arıyor Kimi oğlun kimi kızın

Şubatın altısı dört on yedide Fay hattı kırıldı yıktı MARAŞI Yıkılmış bir şehir kaldı geride Koca dağ yarıldı yıktı MARAŞI. * Bağırdım sesimi duyan

Evleri yıkılmış harabe olmuş Yolu viran olmuş yitmiş MARAŞIM Binalar altında insanlar kalmış  Derdine dertleri katmış MARAŞIM * Feryad figan her yer seslerle dolu

Altı şubat karanlığın karası Koca dünya başımıza dar oldu Tufan koptu can kurtarma sırası Hava buz kesildi boran  kar oldu * Her yer feryat

Atlas dağı Binboğalar Yeşil Afşin küle dönmüş Selam olsun kalan sağlar Virane bir hale dönmüş * Ana ağlar baba ağlar Ağlarda yüreğin dağlar Size

Mecbur kaldık senden zorla ayrıldık Bizi geri çağır gelek AFŞİNİM Kısa günde hasretinden kavrulduk Senin değerini bilek  AFŞİNİM * Ellerin vatanı bize yurt olmaz

Saat dört  on yedi sabaha karşı Sandık ki gök kubbe  yere düşüyor Arzın kükremesi ağlattı arş-ı Gözler uyku dolu  akıl şaşıyor * Hak mı

Bir fırtına gibi esti aniden Sahra çöllerine döndü afşinim Binlerce insanı aldı faniden Yürek değil ciğer yandı afşinim. * Öğle ezanında namaz kılındı Her