MANŞET

* Rüzgar saçlarımdan süzüp geçiyor Yağmur gözlerimden öpüp gidiyor Sararmış yapraklar elveda diyor Son bahar ömrüme son kez mi geldin ? * Kırmızı çiçekler

insan,isimsiz yaratılmış uğradığım her kapıdan koşmadım,koşmadım daha taraçalardan zahirim nazarı ibret ahirim dilin kalpten sıyrılması her insanın bir sıfatı her bedenin bir yükü olduğunu

nasıl gidilirse yanmaya  yâre – yalvaç  – nasıl gidilir açık yara ile yâre   uyku sakla beni kaç asır ateşi üfledin ufkun ve utkun

Karun gibi kurulursun, Ay doğunca kırılırsın, Döne döne yorulursun, Şafakta naçar geceler. * Penceremden gün devrilir, Karanlık yorgan serilir, Uykularda can verilir, Ölümü seçer

İşte şurada susuyor uçtan uca sergili şeyler susmuş balıklardan bir mavi önce susaduracak şeylerden hatırlı o sırada bekleneni veriyor dalgadan yuvarlanan incir ağzıyla rock

ne parklarda koşup oynayan çocuklar görülür ne de burçların yavaş yavaş zamandan kayışı ama biz öğrenmeliydik su üstünde yürümeyi öğrenmeliydik dalgaların fırtınalar kopartacağını  ***