ŞİİR

* bir tren düdüğü çalıyor şimdi uzaklarda bir yerde. benim içimden de dumanlar kalkıyor ne olduğunu bilmediğim eski bir sandıktan çıkmış gibi karanfil kokulu

* göçülür konulurdu oba oba konulur göçülürdü evler içinden eller içinden kaderden ve kederden kırlardan karlı dağlardan yârdan, nârdan, yöreden, töreden kendinden göçülürdü gidenler

isa’yı ben öldürdüm, sizin suçunuz değil; size yutturan benim tarih denen zokayı. doğrudan muhalefet ettim bozuk düzene, mefisto’ya benzettim suyu kesen sakayı. – bir

kâh kehkeşan kâh mahtır bir münevver lahza bütünlük nâzende inayetini falezlerime çarptırma   nâzende börklü başımı mesih’ten ayır sen çalap değilsin ki karşı kıyıda

– Sen; yıldızların omzuna değdiği çeribaşı, Ben; ruhuna Fâtiha okuduğu mezar taşı. Yükseltilecek diye bir ruhsuz, bir müptezel baş; Benim ayaklar altında çiğnenen o

gözlerim asılı kaldı kirpiklerinde yüreğime işledim ilmik ilmik serden geçtim sır vermedim ezberleyip hece hece adını anlamlar çoğalttım kendime   gözlerime yıldız düşürdün geceden

* Zemheriden kalma bir rüzgâr esti Bir lahza umudu astı bu gece Az geldi suyuna kırıldı testi Haykırdı kalemden kustu bu gece * Kaldırımlar

bir anne gördüm filistin sokaklarında, yüreğinde yavrusunun mezarı, avuçlarında bir tutam saç. bir anne geçti gazze caddelerinden, düşlerinde cennet, yüzünde katliam izleri. bir anne

Yaz kızım; – Hâkimi savcıyı aşk davasına Karıştırmaya yer olmadığına Tarafları sokup cenk havasına Vuruşturmaya yer olmadığına – Ne kadar küsse de seven sevene

Kibirlenme insanoğlu var’ına, Onlar ötelerde yükün olacak. Boşa hesapları yapma yarına, Ölüm umduğundan yakın olacak. * Gençlik, geçicidir kısa aralık. Daim değil, dönemlik ve