ŞİİR

– hû devirlerin sesi dervişlerin nefesi şimdi gönüller âmâ âşiyan ten kafesi gamı tartamaz kantar kırık iki kefesi hüküm veren gizli el garîbe âşinâdır

ne meraklı fidanlar varmış oysa acı ile büyümeye çalışan insanlar gibi toprağa bağlandıkça içine sinmiyor yağmurlar… türküler vardı güzel söylenen içten dökülen kalpten öykü

sonraki gün bıyık bıraktım ilk iş zamanı ve fakir fiilinin düşmek halini sonra gidip sonrayı oldum tabi bu bir gerçekleştirmekti gerçeği işte bunu da

İçimde içli bir ses adın söyler,  Ateşin ormanı yakışı gibi. Kuşların kentinden gözlerin geçer,  Dönüp de ardına bakışı gibi. * Bağbanın elinde kırılgan çiçek

– değil mi ki sırtımız acıdan iki büklüm değil mi apple elma, değil mi banana muz tuş takımı türkçe q, mouse desen plastik çaşıtlar

erdem insanlığın tek süsü gibi erdem, eylemlere hürmet katarken değmek gönüllere ak kanatlarla. …. yollar hoş bir şafak türküsü gibi yollar akşam yakut güneş

Bitti koca bir yıl daha!diyordun ya dünyalık sınır algınla ve rak kam lar la yıl 20..tü/ yeni bir yıldı dünyâleme güya! gerçeğiyse hep yinelenen

kahve kokan kurşunlar aldı güzel danya’yı. filistin’de bir genç kız vuruldu güpegündüz. hangi çığlık uyarır zulme sağır dünyayı? ırzımız senelerdir çiğnenmekte düpedüz. – o