ŞİİR

çocuksu bağ ile dolandı saçlarına bakışlarım gezgin perilere benzer çileyle kavgalarım aklımdan hiç çıkmıyorsun beş saat önce valla ben böyle değildim hala görebilirken güneşi

geometri dersinde öğrendim uyumayı kapı zili debriyaj marş dişlisi çıngırak görmedim faydasını okunmuş bir pirincin aklımda yer etmedi habeşistan ve ırak – sosyoloji dersinin

toprak salladı beni dağlar üstüme geldi düştü zavallı gölgem keskin yalnızlıklara hayat memat savruluş hep küme küme geldi bir bir eğildi başlar suskun yalnızlıklara

susmaya gittim günün birinde tuttum toprağı fark yarattım ellerimle nasıl da muhteşem bir şey dilde çıkan nasır yüzüme bir seğirme gelir ne gelirse insanın

* Kimi kimden sorsak bilemez olduk, Rahman olan Mevla’m kulların zorda! Yaşlıdan bebekten bir haber kaldık, Rahim olan Rabb’im Afşin hâk oldu; Kerim sensin

Modern dünya insanlara iki seçenek sunuyor: Ya ruhunuzu soyun ya da bedeninizi diyor. Ruhu olmayanlar denizlere koşuyorlar. Bir ganimet bulmak istercesine. Buldukları ruhsuzluk ganimeti.

ansızın yakalandık bir gece vakti şaşkınca uyandık depremlerle sarsıldık son demiydi sanki ömrün hayatın korktuk titredik “eşhedü” ye sarıldık oysa mü’minlerdik, ne kadar emindik!