ŞİİR

*RAMAZAN DEMİRTAŞ  * Kelepçe vurulur sivri dillere. Diyen üzgün, duyan süzgün, söz bozuk. Mızrap yasaklanmış çalan ellere; Aşık üzgün, ozan süzgün, saz bozuk. *

*FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * ey benim ölümle kucak kucağa Mehmetlerim bir avuç toprak uğrunda Dağlıca’da Hakkari’de Tunceli’de dört bir yanında yurdun yıldızlara yükselen yiğitlerim

*ALİ KEMAL MUTLU * Sür tarihçi izimizi, sür ki görsün devran bizi                Bozkurt gibi sesimizi, bozkır olan evimizi. Kişnesin kalemin sür de bilsin Altay’ı

*Mehmet OSMANOĞLU         * Gün devrilip el ayak çekilince sokaktan Kor gibi yalnızlığın bağrına gömülürsün. Yanıp sönen hayaller bir el eder uzaktan, Kuşanıp yağmurunu

*MEHMET ŞİRİN AYDEMİR * sancısı tutar ufkun birazdan ayak seslerinden kızıl gülüşlü bir çocuğun  çitlembik ağaçlarında  sığırcık çığlıkları  zaman perdesini yırtar Katran esvabını  çıkarır

*HALİL CİN * Ne yapsan atamazsın o miskin hırkayı sırtından arşın katları açılır bir bir huma kuşu saffiyetini taşır gözler hangi yola sapsan bırakmaz

*MEHMET OSMANOĞLU * Sen de yalnızsın, ben de yalnızım; Akıp giden zaman içinde, Hep aynı saatte buluşuyoruz seninle, ve aynı hiçliği paylaşıyoruz. Esmer bakışlarını

*RIDVAN YILDIZ * Karanlığın ağzında biriken yıkıntı Ele geçirmiş bitmeyen aydınlığımızı Kıyamet kadar vakit varken Bize yetmez oldu telaşa sarılı dakikalar… Mümkün mertebe gitmek

*SEVİM AÇIKBAŞ * Havada tatlı bir yaz esintisi, Kaldırımlardan savrulan ağaç yaprakları, İnsan siluetlerine karışmış kötülükler, Arka sokaklarda şehrin züppeleri, Çatılarda bir kuşun celladı