İZLERİ SİLİNMEZ İZ DÜŞÜMLER

Zekeriya Çakabey

*

kadınlar vardı  

dert küpüne benzerdi duruşları

suskunluğu,

başkaldırısıydı içindeki düğümlerin

yüzlerindeki her çizgi

ezilmişliğin

ve bir işgalin bedeli.

 

şiirlerde imge idiler

saçları geceye

ve sarısına benzetilirdi samanın

yayla gerilen okların

gonca şeklinde dudakların

ateşiyle yandı şairler

 

izleri silinmedi izdüşümlerin

yıllanmış anıların zulalarında

yaşlanan yürekte yaşadılar

sancılı ve büyük bir acıydı

sessizce çekilen.

 

 

ve hikâyeye düştü kadınlar

çoban kavallarıyla dağlarda

gemilerle denizlerde

türkü oldular dillerde dolaşan

 

kıvrak halaylarıyla

erkekti etraflarında dönen

mendilleriyle deniz gibi köpüren

vururken dizlerini yere

yıldızlar kayıyordu gökyüzünden

içten içe dilekler dileniyordu.

 

mevsimlik aşklar doluydu sokaklar

sevgileri dillere düşmeyen

ne dağ deldiler,

ne kızgın kumdu ayakları

şiddetli gelse de gök gürlemesi

bir damla yaş düşmezdi toprağa.

 

 

 

gülün güzelliği, gülen gözlerdendi

kırmızılığı yanan yürekten

çiçekler hep saklıydı kitaplarda.

 

oysa kadınsız erkek

erkeksiz kadın sıradandı.

ve Adem

ve Havva

birlikte bir anlamdı.

 

                          08/03/2022

                          

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram