KİRLENMESİN SEVDALAR

– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK

*

gönlümün düşler ormanında sürüklenen ırmaklardan ak bana

ey çocukluğum

ıslansın efkarında kor ateşler

savrulsun

gün ağızlarının titreyen yaprağından diyarlarıma kelebekler

bir gülücük çiz

sinemi parçalayıp sığlarıma doğarken güneş

haykır rüzgara

açıl yelpazesinden gece mavisi düetlerin

yıkansınömründen gelinciğin hüzün

boşansın nikâhından

hücrelerime kök salan isi bulutların

dinsin hıçkırıklar

kıkırdatırken sunağında çillerini dağçileklerinin

giyinsin şapkasını mantar hanımlar

puantiyeler serpilsin

gece görücüye çıkmadan

ekru entarisinin çimlere dökülen eteklerine

kapayıp ağzını izlesin gizlerini şakayıklar

sen böğürtlen lekesi ellerinle maviye yaz beni

papatya saplarından iki yüzük yap

gurup diz çöküp denizlerin önünde

nişanını takmadan parmağına nazlı kızının

öpmeden alnından ak gelinini

göğün kuşağından çöz

mercan saçlı hayallerin zarından süz

iki yalıçapkınıçığırt kucağımda yanarken çellolar

köyümün mısır püskülleri salınan kırlarına düşür

bir tutam kopart zülfünden

tan yelinin kuyruğuna değin tenhalarımıza sızan duvağımdan

cıvıltılı sabahların göğsüne iliştir

bir gece çal düşüme

çırpınırken menevişlerinde yarin öylece uykuya daldığım

o vakit sen de gitme

kirlenmesin ne olur sevdalar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram