Uzak şehirler susturuldu
duvarlar konuşmayı bıraktı
savaş geri çekilmedi
sadece yön değiştirdi
köyler artık bağışlanmadı
köyler sadece kaldı
ateş yürüdü
isimlerin içinden geçti
gökyüzü yere indi
ufuk kırıldı
bir şehir sayıldı
bir şehir eksildi
on yedi yaşında bir genç
adı tamamlanmadan susturuldu
ne bağışlandı
ne affedildi
sadece kayıt düştü
soğuk bir çizgi gibi
pınar kurudu
su bile taraf tuttu
toprak ağırlaştı
mezar yer değiştirmedi
duman kaldı
geriye hiçbir şey kalmadı
savaş bitmedi
sadece saklandı
köyler durdu
insanlar azaldı
Öğrendik azalmayı
on yedi yaşında
ateşler içinde özgürce yürüdü
evler, bahçeler, tarlalar
buhar oldu
bahar gitti
elvedasına kimse bakmadı
uzak şehirler boğuldu
bitmeyen savaş sustu
her şey silindi
pınar suyu taştı
savaş bitti
geriye duman kaldı
ateşler mezarlara yürüdü
gökyüzü kırıldı
sokaklar enkaz
patikalar sustu
ufuklar soldu
bir sayı daha eksildi
avlular, gökyüzü
dağılan kavmin kanı
pınara karıştı
veda bile suskun
yarın uzun
anıların içinde
öğrendik azalmayı
on yedi yaşında
*
Meryem Yardımcı Küçük
