hüznü kuşanıp gelince kapımıza güz yağmurları
savrulup susardı kalbini ateşe tutan pervaneler
sonra bakınca şehla gözleri bulutlarca
bir tutam umut dağılırdı dilinden
ve düşerdi uykumun kıyısına
ellerinin kokusu
iyi geceler sevgilim / hayat
iyi geceler/de yadımda bir melek gölgesi
iyi geceler/de çiçek çiçek açılır kapılar
bir tebessümle dokununca gül aydınlığı sesi
genişlerdi damların kıyısında dağlanan düşlerim
ve genişlerdi ay ışığı vuran göğsüm
yağmur simsiyah bir kararlılıkla ağarken gökten
ve sabır yüzünde mutmain bir hale canlandırdığında
döşümde dağlanan sözler düşerdi toprağa
yarpuz kokan derenin sesi yalnızlığıma yoldaşken
kınalı saçlarına bakıp büyürdü içimde yaşamak türküsü
akarken bakışlarından gönül evime hüzün
iyi gecelerde yorgun sesiyle dolaşan meleğim
seher vakti kara haberin
adım adım ulaşınca şehrime
unutulmanın kıyısında bırakıp gittin beni
dağıldım nefesten bir iplikle hayatı çözen ölümün evinde
ne çiçeklerin kokusu ne suyun tadı kaldı
*
AKİF DUT
