AL BENİZLİ DÜŞ

– Mehmet Osmanoğlu

*

serpil ki burçlarından bulutlarla teninde

hırçın okyanusların bağrında patla birden

bu sahipsiz ağıdın eskiyen mateminde

bir zırh devşir kendine gök buğusu tekbirden

*

sonsuz uyanmışlığa ayarla saatini

dimdik doğrul şafağa kilitlenmiş ve zinde

bir olana biriktir bütün itaatini

aşkla, sabırla yürü bu ışığın izinde

*

mevsimler solmayacak bir bahar fısıldasın

mülevven bahçelerden ellerini çeksin kış

farket ki ne müstesna, ne münbit fasıldasın

her boşluğa örülsün hilal desenli nakış

*

duraklama bir anlık, çatlat muhayyileni

özlediğin fecirler ufukta göz kırpıyor

sal ye’sini sürgüne, sürgüle gâileni

dinle damarlarını nabzın nasıl çarpıyor

*

çağlardan devşirdiğin onurlu bir mirasla

şaha kaldır nicedir uyuyan atlarını

sırtını bir dağ gibi o tarihine yasla

kızıl elma’ya değdir kutlu kanatlarını

*

bak işte ses veriyor maveradan bir akis

muştulu nefesiyle can sunuyor rûzigâr

kaplasın dört yanından ruhunu bir özge his

düşsün mavi göğüne sönmeyecek yıldızlar

*

bilenmiş soluğuyla geceyi gölgeliyor

kehkeşanlara kaçmış o eski güneşlerin

bin küsur yıllık yoldan bir bir geri geliyor

tuğların, ihtişamın, al benizli düşlerin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram